May mga bagay talaga sa mundo na kahit gaano mo ‘to kagusto, ay hindi talaga para sa iyo. Kahit na magrosaryo ka pa araw-araw, kahit na mag-alay ka pa ng itlog kay Sta. Clara, kahit na tawagin mo pangalan ni St. Jude hanggang sa iyong pagligo, kung hindi para sa iyo, walang mangyayari.
Sabi ni Ramon Bautista, pwede mo nang bitawan ang pangarap kung may dumating na mas magandang pangarap. Yung sa Citibank ko, binitawan ko na dahil dumating ang JPMorgan. Marami akong sinakripisyo para sa Citibank. Ilang linggo rin akong pinahirapan nun. Pero yung JPMorgan, dumating ng ‘di ko inaasahan. Biglaan lang. Naisip ko na magapply dun dati kaso akala ko puro call center jobs lang ang andito sa Pinas. At tulad ng pagdating nito, biglaan at hindi rin inaasahan na natanggap ako. Hindi tulad ng sa Citibank interview ko na mas kampante ako. Dito alam kong medyo nagkalat ako nung final interview kaya ‘di na ako umasa.
Siguro makakatulong din na ‘di dapat umaasa. Pag may pag-asa, may disappointment. Yung sa puso ko, di ko alam kung kelan ko ‘to mabibitawan. Sobrang hirap na ng pinagdaanan ko pero talagang umaasa pa rin ako. Oo, hanggang ngayon. Kahit na sobrang sakit ng ginawa niya, binabalikan ko pa rin siya. Nagpapakabulag at tanga na ako para sa pangarap kong maging kami uli. Sa pangarap na magiging maayos din ang lahat sa huli. Alam ko sa sarili ko na sobrang tanga ko na. Na hindi na ito tama kasi hindi naman kami parehas ng gusto. Hindi niya man lang ako naiintindihan, wala siyang respeto sa akin (o sa pinagsamahan man lang namin), at naaalala niya lang ako pag may kailangan siya sa akin. Kaso parang hindi natututo puso ko. Immune na ata sa sakit. Talagang siya pa rin eh. Hay.
Sana dumating na yung pangarap na makakapagpabitaw na sa akin dito nang buong-buo. Gusto ko nang maging masaya sa buhay. Oo, nasa akin talaga ang desisyon para maging maligaya ngunit kelangan ko rin ng motivation para maging masaya, hindi ba? Sa sakit na nararamdaman ko, mahirap gumawa ng ikaliligaya nang basta-basta.
I still believe in God. Natulungan Niya ako sa trabaho, alam kong matutulungan Niya rin ako dito. Siguro eto na yung dasal ko na mapagbibigyan Niya. At sana habang hinihintay ang magpapasaya sa akin, makayanan ko pa ang buhay na ‘to.
